Todas as culturas teñen un home sabio pola idade que lles axuda aos
nenos a pasar o inverno.
A cultura galega ten o Apalpador, que sobreviviu nos montes do Courel e o Cebreiro (Lugo). Moito antes de que a sociedade de consumo importase dos países nórdicos a
Papá Noel, en Galiza xa habitaba a figura mítica do Apalpador.
O
Apalpador é un vello xigante, que vive nas
devesas das altas montañas facendo carbón para escorrentar o frío do
inverno.
Na noite do 31 de decembro baixa ata as aldeas, e achégase aos nenos e ás nenas que dormen e apálpalles as barrigas para ver se os cativos están
ben alimentados. Dálles un bico na meixela e déixalles unha presa de
castañas para que non pasen fame. (Vieiros da Escola decembro 2009).
Escoita como Fina conta como ela vivira de nena a visita do Apalpador:
Agora podes escoitar e velo en forma de conto:
Pola excitación da chegada do Apalpador e da xente que está na casa esa noite as criaturas non poden durmin e bulen polo que para sosegalos os maiores da casa cantábanlles a seguinte cantiga:
marcha agora pra camiña
que vai vir o Apalpador
a palparche a barriguiña.
Xa chegou o día grande,
día do Noso Señor,
xa chegou o día grande
e virá o apalpador.
Mañá é día de cachela
e haberá gran nevarada
e ha de vir o Apalpador
cunha mega de castañas.
Por aquela cemba
xa ven relumbrando
o señor Apalpador
para darvos o aguinaldo.
Aquí a podedes escoitala na voz de Xavier Días:
